මාලක මලනුවනි…ඔබට නිවන් සුව…………….

ජිවිතය තණ අග රැදි පිනි බිදුවක් වැනිය…කාටත් හොරෙන් නොසිතූ මොහොතක, සියල්ලන් හඩවා, නැවත නොපැමිනෙන්නට ජීවිතය යන්නේ සියලු බැමි බිදිමිනි…ඇතැමි විට මෙසේ අහිමි වන්නේ සමාජයට, රටට, අත්‍යවශය මිනිසුන්ය. සමාජයට පිළල බදු මිනිසුන් සමාජයට ඉතිරි කරමින් සමාජයට වැඩදායක මිනිසුන් සමාජයෙන් වෙන් වීම අපගේ අවාසනාවයි…මෙය සැබැවින්ම සරදමකි…රටටම මහත් හිසරදයක් වූ ඩෙංගු මාරයාගේ ගොදුරක් බවට පත්වූ මාලක ප්‍රසාද් පත්මසිරි මලනුවනි, ඔබගේ මේ අකල් නික්මන බොහෝ දෙනා හඩවන්නේ ඔබ සැබැ මිනිසකු වූ නිසාවෙනි…වසර අටක් රණබිම රාජකීය විදු පියසේ අකුරු කරමින්, සිනාමුසු මුහුනින් අප හා දොඩමලු වූ ඔබ ඉගෙනුම හා සමානව බාහිර ක්‍රියාකාරකමේද හපනෙකු වූයේය. ඉන් අනතුරුව පේරාදෙනිය විදු පියසේ ඉංජිනේරූ පීඨයට ඇතුලත්වෙමින් එහි ඉගෙනුම ලැබීමට ඔබ සමත් වුවත් සියල්ලන් හඩවා ඔබ වෙන්වී යාම ඔබගේ දයාබර සිනහව, සෙනෙහෙබර කතාව රස විදි සැමගේම අවාසනාවකි. ඉතින් මෙවන් විපතක් සසර සැරිසරන තුරාවට ඔබට අත් නොවේවා… මෙය ඔබ වැනි සහෘදයකුගේ ආශ්‍රය ලැබීමට භාග්‍ය ලැබූ සැමගේ සිත් තුල තිබෙන පැතුමයි… මල්ලී ඔබට නිවන් සුව…………….